Bichon frise – przyjacielski, energiczny, ale wrażliwy
Bichony uwielbiają ludzi, zazwyczaj łagodne, dobrze z innymi zwierzętami. Konieczna socjalizacja, by uniknąć agresji/lęku. Mały pies, dużo osobowości – trening: powtarzalność i stanowczość, BEZ agresji, by pokonać niezależność. Toaleta: trudna, suki trudniejsze od kocurów.
Potrzebne rzeczy
- Klenik
- Smuga
- Piszczące zabawki
- Przeczki
3 główne obszary treningu
1. Czystość – metoda klenikowa
Sen w kleniku. Po obudzeniu – od razu na zewnątrz. Chwal + zabawa po moczeniu. Po kolacji/przed snem – znowu na zewnątrz, chwal + zabawa po powrocie. Z wiekiem mniej klenika. NIE czuj winy – klenik w treningu nie krzywdzi, nie stresuje.
2. Socjalizacja – od pierwszego dnia
Dużo troski i uwagi od przyjścia. Wczesna socjalizacja = mniejsze ryzyko agresji/lęku. Psy = zwierzęta stadne, bichony bardzo społeczne. Częsta zabawa = minimalizacja smutku po macierzyńskiej. Nawet dorosły pies potrzebuje regularnej uwagi. Bichony skłonne do lęku rozdzielenia – warczą bez przerwy, gdy zostawiane same na długo. Kup bichona TYLKO jeśli masz czas.
3. Spacery na smudze – wiąz i redukcja energii
2x dziennie. Przyzwyczaj do smugi: krótka smuga za karkiem, pies ciągnie za sobą parę min przez kilka dni przed 1. spacerem. NADZÓR KONIECZNY – smuga może złapać, pies udusi się. Jeśli pies ucieka od smugi – piszcząca zabawka = odciągnięcie. Pies przyzwyczai się. Spacer: pies po lewej = nauka „noga”. Jeśli nie przeraża – delikatne rzucić smugą, by wskazać kierunek. Jeśli boi się – namawiaj + przeczka za posłuszeństwo.