Jak nauczyć psa spokoju i radości

Spokój zaczyna się od Ciebie

Nauka „siedź/zostaw” to proste. Nauka spokoju i szczęścia zależy od Twojej osobowości. Psy czują nasze emocje (Turid Rugaas: „On Talking Terms With Dogs”). Jeśli Ty nie jesteś spokojny – pies nie będzie. Weź głęboki oddech. Myśl Zen.

Instrukcja

  1. Wzmocnij pożądane zachowania

    Widzisz psa cichego, leżącego u stóp / w łóżku – delikatnie głaskaj, mów cicho. **Nigdy nie krzycz, nie używaj gwałtownych korekt**. Gdy pies dobrze interakcjonuje z dziećmi/psami – smaczki, chwała, obfite głaskanie.

  2. Mów cicho, sugeruj, nie rozkazuj

    Ciche propozycje, subtelne gesty zamiast gwałtownego ciągnięcia smyczy / łańcucha dławiącego. Łańcuch dławiący **tylko** do surowych korygowań (rzadko). Na spokojnym psie – nigdy.

  3. Budź delikatnie

    Nigdy nie krzycz na śpiącego/odpoczywającego psa. Nie chwytaj gwałtownie. To rodzi nerwicę, nieszczęśliwego psa. **Szybkie uspokojenie**: delikatny masaż klatki piersiowej – natychmiastowy efekt.

  4. Od pierwszego dnia – miłość i szacunek

    Pies, którego nigdy nie krzyczono, nie uderzono, nie znęcano – dorasta do emocjonalnie zdrowego, spokojnego, zaufanego towarzysza. Głębokie zaufanie do ludzi, silna wiązanie z właścicielem. Humanitarne wychowanie = spokojny, szczęśliwy, stabilny pies.

  5. Zrozum lęki

    Gromy, petardy, syreny, głośne głosy – pies może bać się. Szczególnie z schroniska (przemoc w przeszłości). Rozwiązania: preparaty z kwiatów Bacha (sklepy zielarskie). Jeśli nie działają – weterynarz: leki przeciwlękowe / antydepresyjne jako wsparcie treningu.

Filozofia

  • Twój stan umysłu = stan umysłu psa.
  • Pozytywne wzmocnienie buduje chęć współpracy.
  • Siła i gwałt niszczą relację.
  • Empatia i cierpliwość – fundamenty.