Trenerzy często proszeni o „upartych” psy. Zazwyczaj pies nie jest uparty – jest znudzony, nie rozumie prośby lub fizycznie niezdolny. Jeśli pies nagle odmawia „siad” – sprawdź kontuzję/zwłóknienie stawów. Dla znudzonych/niepewnych – metoda klikerowa często genialna. Kliker „oznacza” pożądane zachowanie, potem przekąska wzmocnia. Kliker jasno komunikuje: „to jest dobre”, w przeciwieństwie do metod karących tylko błędy.
Potrzebne przedmioty
- Kliker
- Małe, miękkie przekąski
- Pudełko (np. karton)
Najpierw naucz zachowanie nieistotne (budowanie zrozumienia klikera)
- Przyzwyczaj do klikera: klik + natychmiastowa przekąska. Powtórz, aż pies reaguje na klik szukaniem przekąski.
- Cel: kładź łapę w pudełku. Pudełko na podłodze, kliker + przekąski gotowe.
- Nagradzaj każdy mały ruch w stronę pudełka: np. spojrzenie – klik + przekąska, aż robi to wolontaryjnie i regularnie.
- Stopniowo podwajaj wymogi: pies patrzy i czeka na klik – czekaj, aż ruszy głową/nosem/ciałem w stronę pudełka – klik + przekąska.
- Kontynuuj, aż pies włoży łapę do pudełka. Pierwszy raz – „dżekpot”: klik + kilka przełasek + wielkie świętowanie.
- Wprowadź komendę: gdy pies rozumie, że chcesz łapę w pudełku – nazwij to („łapa”, „krok”). Mów słowo w momencie wkładania łapy, klik + przekąska. Po kilku powtórzeniach – mów PRZED ruchem; jeśli wykona – dżekpot.
Naucz ważne zachowanie (np. „siad”, „leż”)
- Ten sam proces: to zachowania, które pies robi sam – łatwe do nauki.
- Kliker i przekąski pod ręką w domu. Gdy pies zaczyna siadać – klik TUŻ PRZED dotknięciem podłogi pośladków.
- Dodaj słowo „siad” po kilku kliknięciach dobrowolnego zachowania. Znowu: klik przed końcem ruchu. Po powtórzeniach – mów „siad” gdy pies stoi. Jeśli siadnie – dżekpot.
- Powtarzaj z innymi zachowaniami. Im więcej nauczysz, tym szybciej pies uczy się nowych rzeczy.