Historia
Trening klikerem stosuje się od dekad. Początkowo u delfinów – nie da się ich fizycznie układać ani karać, więc nauczano czysto pozytywnymi metodami. „Kliker” był początkowo gwizdem, ewoluował do małego, ręcznego urządzenia dającego wysoki dźwięk.
Teoria
Prosta: oznacz klikiem dokładnie zachowanie, które lubisz, a potem daj przysmak. Ignoruj to, czego nie chcesz. Złożone zachowania uczysz kawałek po kawałku, a potem łańczysz w całość.
Terminologia
Trening klikerem ma własne słownictwo. Najczęstsze terminy: „cue” (sygnał), „backchaining” (łańcuchowanie wsteczne), „event marker” (marker zdarzenia – to klik), „luring” (wabienie), „jackpot” (duża nagroda), „proofing” (sprawdzanie w trudnych warunkach).
- Cue – sygnał/słowo, by ps wykonał nauczone zachowanie.
- Lure – jedzenie, zabawka, celownik – pomaga nauczyć oczekiwane zachowanie.
- Event marker (klik) – oznacza DOKŁADNIE to zachowanie, które ma się powtórzyć.
- Backchaining – łączenie zachowań od końca. Np. by nauczyć przynieść przedmiot: najpierw nagradzasz za wypuszczenie, potem za trzymanie i wypuszczenie, potem za podniesienie i wypuszczenie, na końcu za podniesienie, trzymanie i oddanie na komendę.
- Jackpot – duża ilość przysmaków za skomplikowane zachowanie.
- Proofing – nauka pracy mimo rozpraszaczy i w różnych środowiskach.
Zastosowania
Trening klikerem: od nauki czystości i posłuszeństwa po skomplikowane zadania – tropienie, poszukiwanie i ratownictwo. Każde zachowanie, które da się wyraźnie oznaczyć, da się nauczyć klikerem.
Rozwój
Oznaczenie i nagroda to krok 1. Potem dodaj cue (sygnał/słowo), by pies reagował na komendę. Gdy reaguje niezawodnie – odzwyczaj od klikera i przysmaku: nagradzaj co 3., potem co 5. reakcję. Klikaj co drugą, daj pochwałę. Nagrody nieregularne – pies nie wie, kiedy przyjdą. Proofing: w nowym środowisku wracaj do klikania i nagradzania każdej reakcji przy różnych rozpraszaczach. Powoli, upewnij się, że pies rozumie, zanim odzwyczajysz od klikera w nowym miejscu.