Specyfika labradorów w treningu
Labradorzy to psy niezwykle towarzyskie i skupione na ludziach, co ułatwia trening. Ich osobowość ma jednak specyficzne cechy, warto o nich wiedzieć.
Socjalizacja – fundament
Okres 8–12 tygodnia życia to krytyczny moment. Ekspozycja na ludzi, psy, dźwięki, miejsca – pozytywnie. Brak socjalizacji u dorosłego psa rodzi strach, agresję, niepewność. Trudno wtedy wziąć psa na wydarzenia, do gości, do drugiego psa.
Dojrzewanie – czas trwa do 2 lat
Labradorzy rosną wolno – fizycznie i psychicznie. Przez pierwsze 2 lata to wciąż szczenięta w ciałach dorosłych. Unikaj obciążeń skokowych, długich biegów, jazdy na rowerze do zamknięcia szpilek wzrostowych (ok. 18–24 mc), by zapobiec kontuzjom i zapaleniu stawów.
Lęk rozstawienia – wysokie ryzyko
Z powodu silnej przywiązania do rodziny, labradorzy narażeni są na lęk rozstawienia (SA). Objawy: niszczenie, kopanie, jękanie. Profilaktyka: wczesne przyzwyczajenie do klatki i krótkich separacji, stopniowe wydłużanie czasu nieobecności.
Czystość – łatwe, ale wymaga zrozumienia
Szczeniaki do 6 m-cy mają ograniczoną kontrolę pęcherza. Jeśli jesteś poza domem cały dzień – dogwalker, dziennik psia lub toaleta w domu (maty) są konieczne.
Posłuszeństwo i agility
- Doskonale radzą sobie w posłuszeństwie – zacznij wcześnie, sesje 5–10 min, 2–3 razy dziennie.
- Agility na rekreacyjnym poziomie – świetna aktywność. Trudne skoki dopiero po zamknięciu szpilek wzrostowych.
- W zawodach wysokiego poziomu labradorzy są nieco zbyt ciężcy i wolni do czołówki.