Zasada działania
Wszyscy ludzie emitują mikroskopijne cząsteczki niosące ludzki zapach. Stają się one lotne i mogą przenosić zapach na duże odległości. Pies SAR uczy się lokalizować ten zapach, by pomóc przewodnikowi znaleźć zgubioną lub zaginioną osobę.
Wymagania i proces
- Ogromny nakład czasu. Średnio 2–4 sesje tygodniowo przez cały rok. To styl życia, nie hobby.
- Wybór psa. Dobra kondycja fizyczna, łagodny temperament. Często zaczyna się ze szczeniakiem, ale dorośli też mogą się uczyć.
- Socjalizacja kompleksowa. Pies musi znosić ludzi obu płci, wszystkich wieków, inne psy i zwierzęta. Bez strachu, bez agresji.
- Znajomość środowisk. Hałas ruchu, tłumy, łodzie, helikoptery, różne tereny (las, góry, ruiny, woda).
- Chowanego – pierwsza gra zapachowa. Chowaj się w domu, pies cię znajduje – nagroda: pochwała + smacznek. Stopniowo utrudniaj chowanie.
- Trening zapachowy na zewnątrz. Przenieś grę na zewnątrz. Zwiększaj dystans. Pies uczy się znaleźć prowadzącego po zapachu.
- Symulacje realne. Inne osoby jako "zgubieni", stare tropy, różne warunki pogodowe, nocne poszukiwania.
Dodatkowe informacje
Certyfikaty SAR wydają organizacje takie jak FEMA, NASAR, lokalne jednostki PSAR. Pies musi zdawać egzaminy praktyczne. Przewodnik też przechodzi szkolenie (nawigacja, pierwsza pomoca, radiocommunication). To praca zespołu.