Nie ma nic bardziej frustrującego niż pies niszczący piękne rabaty lub wykopujący byliny. Możesz być bezsilny, goniąc psa po ogrodzie, gdy radosnie biega z tulipanem w pysku. Ale jest rozwiązanie: ogród bez psa. Nawet jeśli uczyłeś szczeniaka, że kopanie = nie, może potrzebować dodatkowego wzmocnienia.
Złap go w czynności
- Psy nie kojarzą przeszłych grzechów z obecnym krzykiem. Musisz złapać w ACKCIE kopania/gryzienia kwiatów. Tylko wtedy dyscyplina (stern "nie!") zadziała. Krzyk na śpiącego psa po odkryciu 3 dór w ogrodzie = marnotrawstwo – pies nie zrozumie. Traktuj psa jak małe dziecko.
Niewidzialne ogrodzenie
- Jeśli nadal nie działa – podziemne, niewidzialne ogrodzenie elektryczne. Otocz rabatkę (+ 1 m marginesu, by pies nie dostał nawet nosa). Specjalna obroża, trening granicy. Pomarańczowe flagi jako wskazówki wizualne. Pies szybko naucz się unikać (szok nieprzyjemny).
Zraszacz na czujniku
- Alternatywa: woda. Zraszacz na drutowym czujniku przy wejściu do ogrodu. Kierunek strumieni -> pies. Drut nisko, min. 1 m od granicy – pies dostaje wiadomość PRZED rabatką. Można drugi drut bliżej jako drugie ostrzeżenie. Najlepiej przy jednym wejściu/wyjściu – okablowanie całego obwodu trudne.
Ochrona rabatek: 1) Złapanie w czynności (psy nie kojarzą przeszłości) -> stern "nie", 2) Niewidzialne ogrodzenie elektryczne wokół rabatki + 1m marginesu, flaga wizualna, 3) Zraszacz na drutowym czujniku przy wejściu (strumienie na psa, drut 1m przed rabatką). Metody humanitarne, skuteczne.