Psy myśliwskie są cenne dla myśliwych. Pies, który potrafi stać na wskazaniu przepiórki lub drzewa jeżowi, wart jest swoją wagą w złocie. Wybór rasy pomoże zdecydować, jak go trenować. Najpierw musisz wiedzieć, co oczekujesz: pies do tropienia, aportowania, wyrzucania, wskazywania? Będziesz polować często czy sporadycznie? Po wybraniu rasy i szczeniaka/psa – trening startuje.
Socjalizacja
Wszystkie psy muszą być najpierw zsocjalizowane z rodzeństwem, potem z ludźmi. Pies uczy się bycia psem, przebywając z miotem 8–10 tygodni. To też pozwala na pierwsze szczepienia, tatuaż, usunięcie pazurków u matki – mniej traumy. Okres socjalizacji i intrygowania: 6–12 tygodni. Zabranie szczeniaka w 8–10 tydzień daje czas na socjalizację z ludźmi.
Posłuszeństwo
Najważniejsze, co pies myśliwski musi nauczyć – posłuszeństwo. Do mnie, siad, zostań, "whoa" (stój) – na komendę. Komendy wymagają czasu i cierpliwości. Jedna komenda naraz. Sesje krótkie i zabawne. Po opanowaniu podstaw – nauka "steadiness" (stałości). Steadying: pies zostaje w miejscu i nie aportuje. Pozwala innemu psowi/myśliwemu aportować lulę/ptaka, gdy pies siedzi i obserwuje. Uczy też, by pies pozostał siedzący po strzale, aż puszczysz go komendą. To otwiera drogę do sygnałów ręcznych.
Metody
Wielu myśliwych używa gwizdków do treningu. Gwizek: wezwanie, stop, kierunek, sygnał. Zalety: słychać na dużych dystansach. Gdy pies nauczy sygnałów gwizdkiem – łatwo rozumie, oszczędza głos myśliwego. Sygnały ręczne też oszczędzają głos. Wizualny sygnał łatwiejszy do zrozumienia i wykonania. Sprawia, by pies skupiał się na myśliwym, nie na otoczeniu. Obie metody wymagają wielkiego teamworku psa i myśliwego.