Właściciele często uważają psa za "upartego", gdy nie reaguje na komendy. Przyczyny: dezorientacja, brak motywacji, predyspozycje rasowe (rasy hodowane do samodzielnej pracy). "Uparci" pies jest równie trenowalny – kluczem jest odkrycie jego motywacji i dostosowanie metod.
Pies niezmotywowany jedzeniem
Pies odrzucający przysmaki bywa postrzegany jako uparty. Obserwuj, co lubi: może sucha karma (kibble) zamiast biszkoptów? Zamień misę na trening – pojedyncze kulkami karmy jako nagrody. Jeśli żadne jedzenie nie motywuje – zabawa: piłka, pociąganie liny, pochwała, drapanie ulubionego miejsca. Dla psów rozpraszanych (wiewiórki, goście) – wymagaj zachowania przed pozwoleniem na pożądane działanie (np. "siedź" przed pogońią za wiewiórką). Uzupełnij zdanie: "Nie ma nic, co mój pies bardziej kocha niż..." – to Twoje narzędzie motywacyjne.
Pies, który trenuje człowieka
Niektóre "uparte" psy po prostu wyliczyły, że ignorowanie komend daje ten sam efekt co posłuszeństwo – bez wysiłku. Jeśli pies dostaje co chce, czekając na poddanie się właściciela – to pies trenuje człowieka.
Rozwiązanie: program NILIF (Nothing In Life Is Free). Wszyscy domownicy muszą uczestniczyć. Pies musi wykonać coś, by otrzymać coś: "siedź" przed wyjściem, "zostań" przy misce, "leżak" przed zakładaniem smyczy, "daj łapę" przed wskoczeniem na kanapę. Początkowo opór, po tygodniach – poprawa. Konsekwencja – nie ustępuj "bujaniu". Efekt: zarządzalny, posłuszny pies.