Ogrodzenia elektryczne (niewidzialne) popularne jako alternatywa dla drogosć i nieestetycznych murów. Pies ma swobodę na przedziale i w ogrodzie, szybko uczy się, że przekroczenie granicy = leki impuls. Tradycyjne ogrodzenia (cegła, siatka, drewno) wytrzymują pogodę; elektryczne mogą być pod wpływem surowych warunków w subtelny sposób.
Historia
Od lat 30. na farmach/ranchach (bydło, drapieżniki). Lata 70. – podziemne ogrodzenie dla psów, patent "Invisible Fence" do 1991 r. Po wygaśnięciu – wiele firm oferuje podobne systemy.
Działanie
Przewody pod ziemią (kilka cali) wokół posesji (przedział + ogród, dom w centrum). Nadajnik w domu/garazu -> sygnał do elektrod w obroży. Dźwięk wysokiej częstotliwości przy zbliżeniu – ostrzeżenie przed szokiem.
Zasięg
Najlepiej działają, gdy śnieg nie zgnieciona wysoko na przewodach. Zazwyczaj aktywacja 1,8–2,4 m od linii (szerokość i wysokość). Jeśli śnieg wyższy niż pole sygnału – trzeba odśnieżyć. Wątpliwości – przetestuj obrożę.
Precyzja
Sprawdź zieloną diodę na nadajniku. Przetestuj obrożę na wysokości psa – idź do przewodu. Słyszysz dźwięk – system działa. Możesz iść dalej i poczuć łagodny szok – wiesz, co czuje pies.
Rozważania
Wiele systemów pozwala regulować zasięg na nadajniku. Jeśli śnieg unosi psa wyżej – zwiększ moc sygnału. Po stopieniu śniegu – przywróć ustawienia. Pamiętaj: burza z przerwaniem prądu = wyłączenie ogrodzenia.