Kiedy psy znają się nawzajem, mogą być niezwykle czułe. Wspólne lizanie uszu u dwóch przyjacielskich psów to powszechne zjawisko, a czasami rozszerzają to zachowanie też na ludzi. Choć to zachowanie jest dobrym znakiem, że psy dogadują się, ważne jest regularne sprawdzanie ich uszu, ponieważ nadmierne lizanie może prowadzić do podrażnień i infekcji.
Znaczenie zachowania
Zachowanie psów może być trudne do interpretacji. Choć istnieją różne powody, dla których psy lizają sobie nawzajem uszy, zazwyczaj jest to sygnał pozytywny i niepowód do niepokoju. Lizanie wokół uszu pokazuje znajomość i przyjaźń. Jeśli Twoje psy to robią, oznajmia to, że traktują się nawzajem jako część stada. Dlatego mogą lizać też ludzkie uszy, demonstrując więź z opiekunami.
Funkcje lizania uszu
Są trzy główne powody, dla których psy lizają sobie nawzajem uszy. W ten sposób pielęgnowałyby się w naturze. Ponieważ psy nie potrafią dotrzeć do własnych uszu, inni członkowie stada pomagali im w tej strefie. Psy mogą lizać uszy innego psa, by pokazać, że ten jest dominującym członkiem stada. Weterynarze dodają, że psy po prostu lubią smak usznego wosku.
Skutki i korzyści
Jeśli widzisz, że Twoje psy lizają sobie nawzajem uszy, to sygnał pozytywny. Pokazuje, że akceptują się nawzajem jako część stada i okazują wzajemną czułość. Lizanie pomaga też psu zachować higienę w trudno dostępnych miejscach, działając jak forma pielęgnacji. Sam akt lizania jest też formą budowania więzi.
Ważne uwagi
Mimo że lizanie jest zachowaniem czułym, jeśli psy lizają wnętrze uszu nawzajem, może to doprowadzić do podrażnienia i stanu zapalnego. W efekcie ucho psa produkuje więcej wosku, co zapobiega wysychaniu, a to z kolei może prowadzić do infekcji bakteryjnej. Dlatego ważne jest regularne sprawdzanie uszu psa pod kątem złego zapachu lub nagromadzenia wosku.
Opinia eksperta
Strona The Dog Daily sugeruje, że to zachowanie wywodzi się od przodków. W naturze psy pomagały sobie nawzajem w czyszczeniu, liząc i grzebiąc zęby w sierści. Psy nie potrafią dotrzeć za własne uszy, więc towarzysze z stada pomagały im. Ruchy związane z pielęgnacją pomagały zwierzętom zrelaksować się.