Psy komunikują się ciałem – fizycznie i emocjonalnie. W przeciwieństwie do mitu, ułożone uszy nie zawsze oznaczają agresję. Może to być nerwowość, poddanie się, gotowość do ucieczki.
Podstawy komunikacji
Według Humane Society of Silicon Valley: pies używa 5 części ciała: ogon, uszy, pysz/zęby, oczy, sierść na grzbiecie. Pozyta również odzwierciedla emocje/stany – w tym pozycję uszu.
Agresja
Agresywny pies: uszy ściśnięte do głowy, uszne mięsności (miękka część) mogą odpierać od szyi. Bardzo rzadko: uszy postawione do przodu i w górę w agresywnej pozie.
Lęk/niepokój
Zestresowany pies: uszy opuszczone i częściowo ułożone do tyłu. Podobnie do agresji może odsączać wargi, ale: szybkie hejtanie, pochylanie się do pozycji poddańczej.
Poddanie się
Poddany pies: uszy do głowy. Oczy zamknięte, jedna przednia łapa uniesiona. Wargi odsunięte – wygląd „uśmiechu”.
Strach/ucieczka
Oba wyglądają podobnie: uszy spłaszczone do czaszki. Różnica: u strachu zmarszczona czoło (u poddania – gładkie). Strachliwy pies może uciec; jeśli poczuje zagrożenie – strach zamienia się w agresję.