Gdy nowy szczeniak warknie, gdy podejdziesz do jego ulubionej zabawki – to tylko urocze zachowanie, czy coś więcej? To znak agresji, który może rozwinąć się w niebezpieczne zachowanie. Identyfikacja i korekta to podstawa wychowania szczęśliwego, zdrowego psa.
Identyfikacja
Agresja ma wiele twarzy: ataki na ludzi, groźby (głośne szczekanie, napady, wyrkanie, zęby, gryzienie). Agresja wobec innych zwierząt. Posesyjność: zabawki, miski. Niebezpieczne: właściciel nie wie, kiedy groźba zamieni się w atak.
Teorie
Eksperci: agresja u szczeniaków często z lęku. Zagrożenie (człowiek/zwierzę) -> obrona agresją. Obrona terytorium (włącznie z „stadem” ludzkim). Demonstracja dominacji.
Ram czasowe
Rzadko przy urodzeniu. Agresja z braku socjalizacji / złych doświadczeń. Niektóre dobrze opiekowane psy pokazują agresję przy dojrzewaniu (2-3 lata) – genetyka. Agresywni rodzice = większa skłonność. Nie oceniaj osobowości 2-3 miesięcznego szczeniaka na przyszłość. Poznaj rodziców – obserwuj ich agresję.
Mity
Właściciele mylą agresję z uroczością. Prowokują psa, by warknął/gryzł. Mały pies chroniący miseczkę – uroczy, ale dorosły zrobi spore szkody. Agresję trzeba rozwiązać NATYCHMIAST – groźne psy to realne zagrożenie.
Profilaktyka / Rozwiązanie
Nie zachęcaj, nie ignoruj. Profesjonalna pomoc: weterynarz (wyklucz przyczyny fizjologiczne), behawioralista/trener doświadczony w agresji. Nigdy nie zostawiaj agresywnego szczeniaka sam z dziećmi/zwierzętami – nie wiesz, kiedy zaatakuje.