Shiba Inu – najmniejsza z japońskich ras, wygląd lisicy, natura... kota
Czyste, samodzielne, lojalne, ale: silny instynkt polowy, uciekinierzy, trudne w odzywaniu. Wymagają specyficznej opieki.
Krok 1: Smycz i trening odzywania – od szczeniaka
Widzi kota/szczura -> pościg. Mały pies = niewidoczny dla kierowcy. Smycz zawsze. Trening odzywania: wysoka wartość nagrody, zero swobody bez pewności 100%.
Krok 2: Stymulacja umysłowa – nudny Shiba = destrukcyjny Shiba
• Zabawki interaktywne (kong, snuffle mat)
• Trening trików, noswork
• Spacery z elementami obedience
• Gra z innymi psami (jeśli toleruje)
Krok 3: Ogrodzenie 1,8 m – konieczne
Skaczą wysoko, niektórzy wspinają. Samiec niekastrowany = ucieczka za suką w cieczy. Solidne ogrodzenie, podkładka antykopaniowa.
Krok 4: Gryzienie – kieruj, nie zakazuj
Naturalne zachowanie. Daj: kongi, rogi, bezpieczne kości. Ucz: "to Twoje, to nie Twoje". Zamień, nie karaj.
Krok 5: Socjalizacja wczesna i intensywna
Instynkt polowy + dzieci = ryzyko gryzienia w pośpiechu. Ekspozycja: dzieci, dorośli, psy, koty, hałasy, miejsca. Nadzór zawsze. Pozytywne doświadczenia = pewny pies.
Krok 6: Uczą się błyskawicznie – bądź modelem
Co pozwolisz raz – będzie robił zawsze. Skakanie na gości? Pullowanie? Ucz dobre nawyki od dnia 1. Konsekwencja = szacunek.
Krok 7: Pielęgnacja – "blowing coat" 2x rok
Wiosna/jesień: masowe linienie (podsierście w kępy). Codzienne szczotkowanie = mniej sierści w domu, lepsza cyrkulacja skóry. Poza sezonem: regularne szczotkowanie.