Świstaki (dżdżownice) – znane z święta i przepowiadania wiosny. Dobrze wychowują młode – rzadko porzucone. Ale śmierć rodziców lub burze tworzą sieroty. Brązowe, puszyste gryzońce – wydają się urocze, ale nie nadają się na zwierzaki i muszą wrócić do natury. Wiele stanów zakazuje trzymania świstaków.
Potrzebne rzeczy
- Rękawice ogrodnicze
- Ręczniki/kocyki
- Płyn elektrolitowy dla niemowląt
- Strzykawka do karmienia (oralna)
- Zastępnik mleka szczeniaka (Esbilac)
- Ciapka
- Kulek watowych
- Klatka
- Butla kapiąca
- Pelety dla królików
- Owoce i warzywa
Instrukcja
Krok 1: Bezpieczne podniesienie i ogrzanie
Nie bierz gołymi rękami. Rękawice, delikatnie podnieś. Natychmiast owiń ręcznikami/kocykami – ciepło.
Krok 2: Naładuj elektrolity
Pogrzej płyn do temp. ciała (kuchenka/mikrofala). Napełnij strzykawkę, dawkuj co parę godzin.
Krok 3: Karmienie mlekiem zastępczym
Napełnij strzykawkę Esbilacem. Trzymaj świstaka w ręczniku, przykryj oczy. Podawaj strzykawkę – szybko wypije. Jeśli pęcherzyki powietrza – przestań, usuń powietrze. Umyj cipką twarz. Powtarzaj co 2 godz.
Krok 4: Stymulacja wylotów
Po każdym karmieniu: mokry kulek watowy na okolice płciowe. Masaż do momentu oddania moczu. Może nie opróżniać pęcherza/jelita do 6. tygodnia.
Krok 5: Klatka i pokarm stały
Duża klatka, butla kapiąca. 4 tyg.: pokarm stały – pelety królikowe, jabłka, owoce. 5 tyg.: warzywa.
Krok 6: Kontakt z rehabilitatorem
Zadzwoń do lokalnego rehabilitatora dzikiej fauny lub urzędu łowieckiego. Lepsze zasoby, wypuszczenie gdy samodzielne.