Nie będę kłamał. Opieka nad sierotami ptakami to wyzwanie, zwłaszcza najmłodsi. Niektóre (kaczki, gęsi, przepiórki, kurczaki) od razu szukają jedzenia, inne nie. Wylegają nagie, trzeba je karmić, zanim wyrosną piórka. O tych tu piszę. Dokładnie co robić, by wychować te sieroty.
Instrukcje
- Najpierw spróbuj wrzucić pisklę do gniazda. Synowce brata znaleźli kruka, nie znaleźli gniazda – chcieli wychować. Kiedyś my wychowaliśmy kawkę i soroka – romantyczna myśl, ale szybko zrozumieliśmy, jak ciężko rodzicom ptakom. Jeśli możesz – znajdź gniazdo, odłóż, obserwuj rodziców.
- Brak gniazda – czas na pudło. Potrzebna lampa grzewcza/żarówka – ciepło do wyrostu piór. W naturze jedzą dżdżownice, owady. Daj tyle, ile możesz. Jeśli ptak drapieżny – łap i posiekaj myszy. Trudno utrzymać stały zapas białka – jest inna opcja.
- Karm naturalnym, co znajdziesz, ale najlepsze: karma mokra dla psów/kotów. Ptaki pobierają wodę z pokarmu, większe będą potrzebować wody do picia. Nasze kawka i sorok na końcu jadły z miski psa, ale Twoja sierota może wrócić do natury. Rób co możesz, nie martw się, jeśli zginie – są delikatne, potrzebują uwagi. Niektóre nigdy nie wracają do natury, bo utożsamiają się z ludźmi.
- Ojciec wychowywał puszyka, sowę, jastrzębia – cała rodzina karmiła myszami/gorylami. Jeśli nie możesz trzymać w gnieździe – niech rodzice wychowują. Jeśli musisz – daj z siebie wszystko, albo zadzwoń do lokalnego urzędu ochrony przyrody. Niektóre gatunki chronione – pamiętaj. Czytaj w sieci o ratowaniu ptaków. Powodzenia!