Psy przewodnie nie uczą się po prostu posłuszeństwa każdemu rozkazowi. Przechodzą trening „inteligentnego nieposłuszeństwa” – priorytetem jest bezpieczeństwo przewodnika nad daną instrukcją. Np. jeśli pies ma iść na przejście, a nadjeżdża auto – pies odmówi ruchu, dopóki nie będzie bezpiecznie.
Uczą się też: zatrzymywać się na krawężnikach, unikać przeszkód, nie ciągnąć do przodu w sposób grożący upadkiem przewodnika. To połączenie posłuszeństwa i niezależnej oceny sprawia, że psy przewodnie są nieocenionymi partnerami niewidomych i słabowidzących.