Niezależnie od tego, czy to Twój szczeniak, czy pies sąsiada, frustrujące jest słyszenie ciągłego szczekania. Gdy pies szczeka, komunikuje coś: ostrzega o obcym, prosi o wyjście, wyraża nudę czy frustrację.
Irytujące, ale nieokrutne szczekanie
Zależnie od sytuacji, pozwolenie psu na „wyszczekanie się” może być okrutne. ASPCA wskazuje kilka przyczyn szczekania. Niektóre, choć irytujące, nie są nieprzyjemne dla psa. Np. szczekanie alarmowe (listonosz), uwagowe (chce zabawy), powitalne (radość z powrotu), terytorialne (inni ludzie/zwierzęta) i społecznie ułatwione (szczekanie innych psów). To zazwyczaj krótkotrwałe i da się to wytrenować.
Choroba
Szczekanie to głos psa. Jeśli się nie czuje dobrze, może to komunikować szczekaniem. Jeśli szczekanie trwa, udaj się do weterynarza. Pies może cierpieć ból – ignorowanie wtedy może mieć groźne skutki. Jeśli weterynarz nie znajdzie przyczyn fizycznych, szukaj innych powodów.
Uciążliwe szczekanie
ASPCA wyróżnia trzy typy nadmiernego szczekania: kompulencyjne, wywołane frustracją i lęk separacyjny. Nie powodują one koniecznie bólu, ale wskazują na niespełnione podstawowe potrzeby. Ignorowanie nie jest okrutne w sensie znęcania, ale trudne dla psa i otoczenia. Kompulencyjne brzmi jak zepsuta płyta, pies chodzi tu i tam. Frustracyjne – pies w sytuacji, której nie lubi (np. przywiązany). Lękowe – gdy zostaje sam, często z destrukcją, chodzeniem, smutkiem.
Cisza!
Nie ma powodu, by pozwalać psu szczekać, nawet jeśli to technicznie nieokrutne. Jeśli pies nadmiernie szczeka i weterynarz nie znalazł przyczyn zdrowotnych, musisz ustalić przyczynę. Zapytaj: gdzie i kiedy szczeka; czy jest cel (człowiek, zwierzę, przedmiot); co to wyzwala. Czasem prosta naprawa: nie trzymaj psa przywiązanego cały dzień. Często więcej ruchu i interakcji uspokaja. Usunięcie bodźca pomaga: jeśli reaguje na kota za szybą – zasłoń firankę. W skomplikowanych przypadkach (lęk separacyjny) pomůže certyfikowany behawiorysta. Rozwiązanie przyczyny ucieszy psa i sąsiadów.