Frustrujące: chcesz, by pies zrobił sprawę, a on wącha ziemię. Szczególnie przy deszczu/zimnie/upale. Pies wącha, bo sprawdza „pocztę moczową”. Mocny węch = mnóstwo informacji.
Kto tu był?
- Kto są psi w okolicy? Gdyby pies mówił – opowieści. Zwierzęta oznaczają terytorium moczem. Jeśli pies sikasz tu i tam – zostawia swój zapach nad poprzednim. To komunikacja psów od dawna.
Psia plotka
- Mocz i kał innych psów = plotki. Ile psów, kiedy, czy läufiga suka. Wiek, stan. Z kałem: co i kiedy jadł ostatni pies. Kiedy pies zostawia znak – informuje: „jestem, tak się czuję”. Jeśli węcha stres – sygnał niejasnego niebezpieczeństwa.
Czysta chemia
- Mocz/kał = unikalny zapach. Feromony i chemikalia zmieniają się z emocjami, wiekiem, zdrowiem, dietą, genami. Silny alfa inny zapach niż podległy – pies wie o strukturze społecznej okolicy. Ważne dla komfortu. Gruczoły przyodbytowe uwalniają zapach przy kącie, mocz ma własną chemię (zdrowie). Zapach zostaje długo po odejściu źródła.
Ten psia nos
- Psy służą nosem: bomby, narkotyki, broń, ludzie. Wykrywają läufigość, nadchodzący padaczka/zawał, zły humor opiekuna. Nos = skomplikowana struktura: rzęski, komórki, nerwy węchowe. Organ Jacobsona (na podniebieniu) – małe komórki sensoryczne. Węże/gady ufają niemu więcej, koty (duże i domowe) też często. Z takim sprzętem – no wonder lubią spacery.