W przeciwieństwie do ludzi, którzy wyrażają się językiem, psy muszą polegać na szczekaniu, jajnieniu i ryczeniu. Choć ryczenie to naturalna forma komunikacji u psów, nadmierne ryczenie może wskazywać na ukryty problem, który pies próbuje przekazać. Zrozumienie, dlaczego pies ryczy, wymaga uważnego obserwowania jego codziennych zachowań.
Ryczenie terytorialne
Ważne jest, by zwrócić uwagę, co dokładnie dzieje się podczas ryczenia. Posesyjne psy używają ryczenia jako odstraszacza, by trzymać ludzi i inne zwierzęta z dala od swojej przestrzeni. Często ryczenie występuje, gdy zwierzę lub obcy wkracza na terytorium psa lub rusza w stronę miski lub ulubionej piszczącej zabawki. Takie zachowanie może stać się niebezpieczne, jeśli ryczenie eskaluje do gryzienia.
Strach
Niektóre psy to tzw. „gryzie z strachu”. Psy niezdolne do kontrolowania strachu i lęku często rycze, snują i gryzą w celu samoochrony. Często zaczynają od odsłaniania zębów i wysokiego ryczenia. Jeśli osoba lub zwierzę wywołujące negatywne emocje nie cofnie się, ryczenie eskaluje do konfrontacji fizycznej. Powszechnym błędem jest uważanie psów gryzących ze strachu za agresywne. W rzeczywistości spusty obu zachowań są zupełnie inne.
Agresja
Ryczenie jest cechą psów wykazujących pewne typy agresji. Dominacja, instynkt macierzyński i drapieżny oraz ból to najczęstsze spusty. Pies czujący się alfa samcem często wyraża dominację gwałtownym ryczeniem. Macierzyńska ochrona młodych może sprawić, że suka okazuje agresję ryczeniem. To samo dotyczy psów z zachowaniami drapieżnymi – używają ryczenia jako narzędzia zastraszenia podczas polowania. Na koniec, podobnie jak ludzie, psy mają próg tolerancji bólu. Gdy pies osiągnie ten próg, może zaatakować i ryczeć, gdy ktoś się zbliży. Te scenariusze bywają przyczyną ugryzień.
Jak wyciszyć ryczenie
Ignorowanie ryczenia psa, agresywnego czy nie, to przepis na klopoty. Kara jest nieskuteczną formą korekty, ale radzenie sobie z przyczyną ryczenia jest skuteczne. Jeśli podejrzewasz, że pies cierpi, natychmiast skonsultuj się z weterynarzem. Przyczyny posesyjne, dominacyjne, macierzyńskie, drapieżne, lękowe i terytorialne wymagają treningu behawioralnego. Porada trenera specjalizującego się w korekcie zachowań psów to najlepsza opcja.