Psy to zwierzęta stadne. W naturze przeżycie jednostki zależy od przynależności do stada. Samotny pies nie poluje tak skutecznie ani nie odstrasza drapieżników. Uporządkowane, stabilne stado to podstawa przeżycia. Walki wewnątrzstadowe marnują energię i ryzykują ranami. Dlatego wiele instinctów psa dąży do harmonii stada – one są związane z przeżyciem. Zrozumienie ich pomaga zrozumieć zachowanie psa.
Dominacja
Stada mają hierarchię. Dominujący samiec je jako pierwszy i zazwyczaj parzy się z dominującą samicą. Mimo domestykacji instynkt ustalania porządku pozostaje silny. Dominacja ≠ agresja. To sposób psa na asertywność w stadzie. Hierarchia, raz ustalona, rzadko się zmienia. Psy są najszczęśliwsze, gdy wiedzą, kto jest wyżej, a kto niżej. Jeśli masz dwa psy i jeden "tyrańczy" drugiego, wypycha, kradnie zabawki – to naturalne. Nie interweniuj.
Poddałość
Poddałość to przeciwieństwo dominacji. Pokazywanie brzucha, odstępowanie, skłanianie głowy – znaki ustąpienia wyższości. Pies może to robić wobec członków rodziny i innych psów. To nie słabość, ale akceptacja porządku w stadzie i brak chęci walki o dominację.
Lęk rozdzieleniowy
Ponieważ stado = przeżycie, psy silnie unikają izolatacji. Możesz wytrenować lękowego psa, pokazując, że izolacja nie jest trwała, ale początkowy lęk jest naturalny. Pies z lękiem rozdzieleniowym może wyć, drapać drzwi, niszczyć, w skrajnych przypadkach moczyć w domu. Nigdy nie karaj za niemodalne moczenie – to nasila lęk.
Szczekanie
Szczekanie to manifestacja zachowania stadnego. Jeśli pies zostaje oddzielony od stada lub nie rozumie, kto jest stadem, szczeka, by zidentyfikować się. W naturze pierwsza reakcja na rozdzielenie to szczekanie. Stado odpowiada szczekaniem, pies podąża za dźwiękiem i wraca. Szczekanie to też komunikacja w stadzie: alarm, strach, stres, zaproszenie do zabawy.
Agresja wokół jedzenia
Im starszy/rangą wyższy pies, tym wcześniej je. W naturze niżejstani czekają na resztki, dominujące się najadają. W domu dominujący pies może stać się agresywny, jeśli jest karmiony w tym samym czasie i miejscu co niżejstani. Choć nieumyślnie, pies wyższy może to odebrać jako wyzwanie swojej seniorności.