Stojące uszy u wielkiego dano to nie natura. Początkowo: ochrona przed dzikami przy polowaniu. Później: estetyka. Dziś wystawy akceptują obie wersje.
Chirurgia
Znieczulenie ogólne, 6–10 tydzień życia. Weterynarz/hodowca ucina ~połowę usza. Po operacji: specjalne opatrunki / pianka i klej do zgojenia szwów. Szwy usuwane po 8–10 dniach, potem sztywne taśmowanie uszy – by stać pionowo.
Gojenie
Taśma co tydzień (po czyszczenia i kontroli). Może trwać od miesięcy do roku. Błędy w operacji / taśmowaniu = uszy nie stoją, a nawet zdegnerowanie.
Kontrowersje
Weterynarze odmawiają (DaneRescue.net). Zwolennicy: mniej infekcji (mniej wilgoci). Przeciwnicy: brak dowodów, ból i dyskomfort psa, czysto kosmetyczne. AVMA (amerykańska weterynaria) sprzeciwia się kupowaniu z przyczyn kosmetycznych, prosi o usunięcie z wzorów rasowych. Zabronione w UK i zachodniej Europie, wciąż powszechne w Ameryce Północnej.
Decyzja: estetyka vs dobrostan psa. Wiedza to podstawa.