Różnica między chodem zbliżeniowym (moving close) a single tracking u psa

Rasy psów poruszają się inaczej. Charty (np. whippety) często galopują w podwójnym zawieszeniu – wszystkie łapy odrywają się od gruntu (Dog Owner's Guide). Jednak pewne aspekty ruchu, w tym single tracking, występują w większości normalnych chodów psów.

Single Tracking (jednotorowe chodzenie)

Prawidłowy ruch psa wymaga ustawienia nóg niezakłócających innych nóg, utrzymującego wyrównanie ciała i równowagę. Pies stoi z nogami prosto pod barkami i biodrami. Przy przyspieszeniu nogi chylą się w stronę środka grawitacji, zachowując linię prostą – to single tracking (Hilary Harmer, „Showing and Judging Dogs”, English Cocker Spaniel Club of America).

Moving Close (chodzenie zbliżeniowe/skrzyżowanie nóg)

Problemy strukturalne lub urazy powodują ruchy nóg nieutrzymujące prostej linii kości – moving close (Harmer). Nogi zbliżają się lub stykały z drugą nogą (Willowind Dalmatians). Błędne ustawienie nóg = utrata równowagi, niestabilny ruch, nienaturalny chód.

Wyjątki

Kształt, rozmiar i budowa psa wpływają na chód (weterynarze David M. Nunamaker i Peter D. Blauner). Rasy z krótkimi nogami: bassety, corgi, jamniki – nie chodzą single tracking. Krótkie nogi poruszają się w chodzie bocznym (rolling lateral gait), co jest normą dla tych ras.