Trenerzy słyszą to ciągle: „Pies ugryzł mnie z nikąd, nie dał żadnego ostrzeżenia”. Prawda jest taka, że wszyscy psy dają liczne sygnały przed ugryzieniem. Choć znaki zapowiadające ugryzienie mogą być subtelne, są one podobne niezależnie od rasy. Zmieniają się mimika i poza ciała, ustawienie uszu, a nawet dźwięk szczekania czy wycia – wskazują one, że ugryzienie jest bliskie, że trzeba podjąć działanie, by zapobiec atakowi i chronić siebie lub innych. Jeśli Twój pies okazuje agresję, nie bagatelizuj tego; skonsultuj się z weterynarzem, by wykluczyć choroby (niektóre choroby powodują agresję), i umów się na wizytę u behawiorysty weterynaryjnego, by wytrenować psa.
Agresywna gra
Gdy przyjacielskie psy się bawią, poruszają się luźno, przechodząc od jednego do drugiego, i przyjdą, gdy je wezwiesz, bez oporu. Jeśli jednak pies skupia się na jednym, mimo że drugi wysyła sygnały uspokajające (ukłon zabawowy – pochylona głowa, wyciągnięte przednie łapy) i ciało pierwszego psa sztywnieje, wąsy wystają, źrenice się rozszerzają – czas skończyć zabawę. Te zachowania oznaczają narastające pobudzenie psa, gotowego do agresji. Sztywienie, stały, twardy wzrok i rozszerzone źrenice oznaczają: „Oddal się”.
Zachowanie w grach ról
Psy uwielbiają gry ról, gdzie jeden jest drapieżnikiem, a drugi ofiarą. Przyjazna gra to taka, w której obaj psy dobrowolnie przyjmują role: pies 1 przyjmuje rolę ofiary, pies 2 – drapieżnika. Jako drapieżnik pies opuszcza głowę i szyję, porusza się wolno, nadwyrężone, jakby polował. Pies 1 zazwyczaj skacze, ucieka, by zaprowokować pościg, lub przekręca się na plecy w grze poddańczą. Psy w zabawie często zamieniają role. Jeśli jednak jeden pies okazuje niepokój – schowuje ogon, ogląda się z martwiącej „zmartwioną czołową” twarzą, podczas gdy drugi wydaje się bardziej skupiony – to wskazuje na agresję przed ugryzieniem.
Obrona zasobów (resource guarding)
Gdy pies strzeże zabawki, kości lub innego cennego przedmiotu, nazywa się to „resource guarding” i pies może ugryźć, by nie pozwolić Ci lub innemu psowi zabrać go. Zachowanie strzeżące obejmuje lekkie opuszczenie głowy i ułamek sekundy nieruchomości – pies gryzący kość nagle przestaje gryźć i staje w pełni nieruchomy, gdy Ty lub inne zwierzę się zbliżacie.
Zachowanie defensywne
Niepewne psy mogą dawać ostrzeżenia defensywne przed ugryzieniem. Gdy zły pies jest zestraszony lub czuje się niepewnie, trzymając zabawkę lub kość, zdycha tylko sierść na karku. Trzyma uszy wyprostowane i odciąga wargi, by odsłonić siekacze i kły. Może unosić ogon, wykonując krótkie, gwałtowne ruchy, jakby drżał, głowę i szyję wyciągnięte do przodu i opuszczone. W skrajnej sytuacji ogon schowuje między nogi, sierść zdycha wzdłuż karku, grzbietu, aż do ogona i piszczy głośno.
Zachowanie ofensywne
Asertywny pies trzyma stanowisko z głową, szyją i ogonem wyprostowanymi w górę, wargami uniesionymi i zakrzywionymi do góry na tyle, by zmarszczyć nos, a oczami stawia twardy, nieruchomy wzrok. Pies gotowy do ataku jest cichy i nieruchomy. Może oblizać nos, a oczy mogą się przesunąć, częściowo odsłaniając bielmo – zachowanie zwane „wielorybim okiem”. To ułamki sekundy, które łatwo przeoczyć.