Wstępne dane niezbędne
Stopień ranienia i stan psa – pierwsze priorytety. Wścieklizna – najpilniejsza obawa. Czynniki ryzyka infekcji: czas od ugryzienia, historia zdrowia/szczepień psa, stan fizjologiczny psa w momencie ataku.
Inne dane
Według AAFP: historia szczepień na tetanus ofiary, leki, alergie. Rozmiar/typ rany, wpływ na ruchomość. Badania układu nerwowego i naczyniowego, zdjęcia.
Leczenie
Irrigacja (płukanie rany) – konieczna do oceny i leczenia. Roztwór fizjologiczny lub Ringer z lactatem – kontrola infekcji. Usunięcie martwego tkanki, ale zachowanie jak najwięcej do zaszczepienia. RTG jeśli rana blisko stawów/kości.
Antybiotyki
Rany rozdarcia/skaleczenia mniej ryzyko infekcji niż punkcje/zgniecenia. Stafyloki, bakterie – leczy się antybiotykami. Okres 3–7 dni. Penicynowe – skuteczne; alergia – doksycyklina.
Zamykanie rany
Rany >24 h, punkcje, zainfekowane – zostawia się otwarte do oceny leczenia. Rany twarzy <8 h – można zaszyć (bogatsze ukrwienie). Czasem chirurgia plastyczna (zależnie od straty tkanki).