Psy uciekają z domów lub są porzucane, gdy właściciele nie mają środków na ich utrzymanie. Niektórzy nie kastrują/sterylizują psów, co prowadzi do niechcianych miotów. Schroniska i organizacje ratunkowe powstały w całej Ameryce, by zarządzać i opiekować się psami бродячими. Dają jedzenie, opiekę medyczną, aż do adopcji lub odebrania przez właściciela.
Schroniska publiczne
Większość miast/powiatów ma obowiązowe schroniska finansowane z podatków. Często przepełnione. Z powodu braków miejsc i zasobów, publiczne schroniska zazwyczaj uśmiercają psy, które nie zostały zaadoptowane po określonej liczbie dni.
Schroniska prywatne
Organizacje non-profit dbaące o psy бродяче i szukające domów. Często umawiane przez gminy na zarządzanie kontrolą zwierząt. Częściej mają politykę „no-kill” – opiekują się psami do adopcji, aż znajdą dom. Uśmiercają tylko psy z poważnymi zaburzeniami zachowania, urazami, chorobami przewlekłymi lub w podeszłym wieku.
Usługi schronisk
Oba typy zapewniają opiekę zdrowotną: kastrację/sterylizację, odrobaczanie, leczenie kennel cough przed adopcją. Promują edukację: kastracja, dobór psa do domu, przeciwdziałanie przemocy wobec psów.
Organizacje rasowe
Prawie każda rasa ma non-profit ratujący porzucone psy czystej rasy. Opierają się na domach tymczasowych. Jeśli pies nie zostanie zaadoptowany, organizacja finansuje go do końca życia w domu tymczasowym.
Domy tymczasowe (foster homes)
Schroniska i organizacje rasowe korzystają z domów tymczasowych, by poprawić jakość życia psów niechcianych. Schronisko to estres: długie zamknięcie w pustym, mało stymulującym środowisku. Psy w domach tymczasowych rzadziej rozwijają zaburzenia zachowania i częściej są adoptowane. Przepełnione schroniska zamiast uśmiercania umieszczają psy w domach tymczasowych, zwalniając miejsca w boksach.