Tradycyjne ogrodzenia i systemy elektroniczne to sposoby na ograniczenie zwierząt do wyznaczonego obszaru, np. przedniego lub tylnego podwórka. Muszą być jednak prawidłowo obsługiwane, by były skuteczne, a nawet kompleksowy system nie zawszy poradzi sobie z psem zdecydowanym do ucieczki.
Typy
Psy spędzające dużo czasu na zewnątrz: tradycyjne ogrodzenia lub elektroniczne. Elektroniczne dzielą się na: z podziemnym drutem (pętla zamknięta na nadajniku w domu/garazu) i bezprzewodowe (nadajnik emituje sygnał, tworząc okrągły strefę z nadajnikiem w centrum).
Funkcja
Tradycyjne ogrodzenie działa, jeśli właściciel dba o zamkniętą bramę i pies nie ucieka przez/nad/pod/przez luki. System elektroniczny działa z specjalną obrożą: sygnał dźwiękowy przy zbliżeniu do granicy, łagodny porażenie przy próbie przejścia.
Korzyści
System elektroniczny daje ciągłą, nieprzerwaną barierę, nieinwazyjną dla ludzi. Nie zmienia wyglądu ogrodu, można łączyć z tradycyjnym ogrodzeniem.
Kwestie do rozważenia
Obrożę nie można nosić non-stop – metalowe szpilki dające porażenia podrażniają skórę po dłuższym czasie. Aby system działał, pies musi być skondycjonowany na reagowanie na sygnały. Źle wytrenowany pies nie skojarzy sygnałów z granicą – system bezużyteczny.
Trening nie gwarantuje sukcesu: zdeterminowany pies może przekroczyć granicę mimo porażenia. Potem może nie chcieć wrócić, boiąc się kolejnego porażenia. W systemie z drutem – jeśli pętla przerwana (drut/nadajnik uszkodzony pogodą) – system nie działa.
Ostrzeżenie
Ogrodzenia elektroniczne mogą być zakazane przez kodeks miejski. Pies o naturze agresywnej lub skłonności do gryzienia powinien być zabezpieczony inną metodą – elektryczne ogrodzenie nie zapobiega wejściu ludzi na posesję i zbliżaniu się do psa.