Musienie usypiać rodzinnego pupila to jedno z najtrudniejszych doświadczeń w życiu. Pies staje się rodziną od momentu wejścia do domu i tak zostaje na zawsze. Czasem jednak psy tak bardzo chorują, że kończysz z rozumieniem, że w jego najlepszym interesie jest ulżyć mu cierpienia i usypiać go. Gdy ten moment nadejdzie, nic nie przygotuje Cię na to, jak źle się będziesz czuć. Oto kilka wskazówek, by złagodzić smutek i pomóc sobie poradzić z usypianiem ukochanego pupila.
Instrukcje
- Przyznaj, że pies jest ciężko chory i stary. Czasem tak bardzo kochamy psa, że jesteśmy ślepi na jego ból, bo chcemy go trzymać przy sobie. Psy stają się dziećmi. To utrudnia widzenie, gdy cierpienie jest zbyt wielkie by dalej żyć. Decyzja o eutanasji nie jest łatwa, ale jeśli odłożysz po stronie chęć trzymania psa i zobaczysz, że cierpi, lepiej pomóżesz mu przejść w lepsze miejsce. Pamiętaj: pomagasz psu, nie krzywdzisz go, jeśli wyczerpałeś wszystkie inne opcje leczenia.
- Przygotuj się, rozmawiając z rodziną i przyjaciółmi. Wielu właścicieli boi się, że podejmuje złą/pospieszna decyzję. Rozmowa z innymi ulżycia ciężar wyboru i pomaga jasno zobaczyć, co najlepsze. Dobrze porozmawiać z innymi właścicielami lub osobami, które usypiały swoje psy – pomoże ocenić, czy podejmujesz najlepszą decyzję.
- Zadzwoń do weterynarza i umów się na wizytę eutanazyjną. Weterynarz pewnie się na to spodziewa. Ustal porę, gdy możesz wziąć wolne lub nie masz planów. Potrzebujesz czasu na żałobę i przygotowanie. Omów opcje pogrzebu/kremacji z weterynarzem, by nie martwić się tym w dniu wizyty.
- Przygotuj rodzinę w dniu wizyty. Przygotuj się sam. To będzie jeden z najsmutniejszych dni życia. Potrzebujecie wsparcia. Poświęć czas na pożegnanie psa – tyle, ile możesz. Nie chcesz żalu po pożegnaniu. Ktoś powinien pojechać z Tobą do weterynarza – nie idź sam.
- Zdecyduj, czy chcesz być w gabinecie podczas eutanasji. Niektórzy tak chcą. Może to ułatwić, a może utrudnić. Będziesz smutny – weterynarz i personel to rozumieją. Możesz zostać chwilę z psem po usypieniu. To może pomóc w przeżyciu żałoby zamiast tłumienia emocji. Jeśli zabierasz psa do domu do pogrzebu – sam go zabierzesz. Jeszcze jeden powód, by ktoś pojechał z Tobą (szczególnie duży pies). Uhonoruj psa, kładąc coś jego przy grobie. Wielu właścicieli kupuje mały nagrobek.
- Pomyśl o dobrych wspomnieniach i uczcij go takim, jaki był zdrowy. Nie myśl o chorobie. Teraz jest zdrowy i w lepszym miejscu. Ból i cierpienie się skończyły. Powiesz zdjęcia psa po domu, jeśli ich nie masz. Pamiętaj o nim często, by rzetelnie przeżyć żałobę. Strata psa to jak strata członka rodziny – psycholodzy mówią, że trzeba żałować psa jak człowieka, by zachować zdrowie psychiczne. Nigdy nie czuj winy za usypienie psa. Pozwolenie na cierpienie w bólu byłoby gorsze – jesteś świetnym opiekunem, pomagając mu znaleźć spokój.