Fizyka gwizdka
Gwizdki to aerofony – dźwięk powstaje przepływem powietrza przez otwór (jak w organach, obojach). Jeden ton, bo długość komory rezonansowej się nie zmienia. Większe gwizdki = niższe tony, mniejsze = wyższe. Krótsza komora = wyższy dźwięk; węższa komora = wyższa wysokość.
Produkcja dźwięku
Na wyjściu komory rezonansowej znajduje się ostry metalowy lub plastikowy nóż. To on „tnie” strumień powietrza, tworząc ton.
Słuch człowieka
Zakres: 16 Hz – 16 400 Hz (niektórzy do 20 000 Hz). Hz = cykl fali na sekundę. Ze wiekiem górny zakres zanika.
Słuch psa
Zakres: 60 Hz – 60 000 Hz. Psie uszy mają 18 mięśni – potrafią je ustawiać dla najlepszego odbioru bez ruchu głową.
Gwizdki dla psów
Emitują 20 000–48 000 Hz. Niektórze mają suwaki do regulacji. Nazywane „cichymi” tylko dlatego, że my ich nie słyszymy. Skuteczne, bo pies nie przyzwyczajony do takich wysokich tonów w świecie ludzkim – natychmiast zwraca uwagę.