Komunikacja psa – nie tylko szczekanie
Oprócz dźwięków: język ciała to główna komunikacja. Musimy interpretować, by zrozumieć potrzeby. Jak u ludzi – łatwo o błędy.
Historia
Psy z wilków. Wilki: system komunikacji (ciało + głos). Psy dostosowały się do ludzi: nauczły się sygnalizować np. potrzebę wyjścia. Dopóki ludzie wzięte psy do domów i trenują – język ciała ewoluuje.
Klucz: całe ciało
Oczy, uszy, pyszka, ogon, sierść – wszystko razem. Tylko ogon? Błąd. Pies dyszy – zazwyczaj nie pokazuje zębów. Ale ogon sztywny, sierść wystawiona = niespokojny pies.
Funkcja – jak u ludzi
Psy nie mają bogatej mimiki twarzy – używają całego ciała. Dla znających język: nastrój i intencje. Sztywne ciało = agresja/lęk→agresja. Zrelaksowane = szczęśliwy, przyjazny.
Mity
„Machanie ogonem = szczęście” – FAŁSZ. Pies macha ogonem też przy nerwowości. Różnica: szczęśliwe – płynne, boki, ogon wysoko. Nerwowe – dziurawe, ogon poziomo.
Wgląd eksperta
Mało kto wie: psy, jak ludzie, MASKUJĄ uczucia. Zabawa w piłkę – pies czuje Twoją radość, gra z pozytywnym językiem ciała, nawet jak się nie bawi. Psy biorą wskazówki od ludzi. Dom pełen kłótni = pies albo całkowicie podległy, albo całkowicie agresywny.