Mówi się, że pies to najlepszy przyjaciel człowieka – słusznie. Większość psów miłująca, wierna, pełna radosnej energii. Bariera językowa utrudnia relację. Na szczęście psy są inteligentne i komunikują się wieloma sposobami, które mostkują tę lukę.
Potrzebne rzeczy
- Przysmaki dla psa
- Smycz
- Cierpliwość miłosna
Instrukcje
Zrozum: psy rozumieją słowa. Choć nie mają aparatu głosowego do ludzkiej mowy, rozumieją dużo z tego, co mówisz. Traktuj psa jak dziecko uczące się nowego słowa: wskazuj na przedmiot/czynność i powtarzaj słowo. Jeśli delikatnie usiądzisz psa mówiąc „siad” wielokrotnie – zrozumie i usiadnie na komendę.
Bądź konsekwentny. Jeśli raz „siad”, raz „do dołu”, raz „przysiąd” – pies się pogubi. Konsekwencja w słowach i metodach. Psy czytają język ciała – dołącz do komend gesty. Np. wskaż palcem w dół mówiąc „siad”. Wiadomość jasniejsza.
Nagradzaj i koryguj NATYCHMIAST. Pies wykonał komendę – daj przysmak ZARAZ. Powiąże zachowanie z konsekwencją. Jeśli pies zrobi coś złego (zjadł but, szukał w koszu) – skoryguj NIEZWŁOCZNIE. Jeśli najpierw posprzątaj, potem powiesz „nie” i uderzysz – związek w głowie psa zbyt rozciągnięty. Opóźniona reakcja = pies myśli, że Twoje zachowania to losowe czynności.
Skup się na prostocie i tonie. Wykład o rozczarowaniu, że pies przewrócił kosz – mało skuteczny. Proste „nie” lepsze. Ton często mówi więcej niż słowa. Dyscyplina: twardy ton. Nagroda: przyjemny, wyżej. Słabe „nie” = „tak”. Ostre „aport” = kara, nie zabawa.
Znajdź czas na słuchanie. Komunikacja to dwukierunkowa ulica. Psy mają do powiedzenia tyle co Ty. Naucz się wokalnych i fizycznych sygnałów psa. Wyrzucanie = ostrzeżenie, szczekanie = uwaga, drapanie drzwi = chce wejść, cianie = ból/strach.
Ustanów dominację. Agresywny pies podchodzi z sztywnymi nogami, wzniesionym ogonem, odsuniętymi kłami. Bezpośredni kontakt wzrokowy, intimidacja, by zabezpieczyć „terytorium”. Takie zachowanie NIEDOPUSZCZALNE wobec Ciebie/rodziny – może prowadzić do ataków. Spotkaj go twardym wzrokiem i twardszą wolą. Gdy upewnisz dominację, pies zrozumie i pozwoli Ci „prowadzić stadę”.
Otwórz się na zabawę. Pies zabawny: radosne, niegroźne szczekanie, przynosi patyki/zabawki. Język ciała zrelaksowany, pchanie, machanie ogonem. Wykorzystaj te momenty – zbuduj silną więź. Możesz sam inicjować zabawę: uderz w podłogę, wał się na podłodze, drąż przysmakiem. Komunikacja z psem to tyle słuchania, co mówienia.