Pochodzenie słowa „pies”
Słowo „pies” w języku polskim ma inne pochodzenie niż angielskie „dog”. W polskim „pies” pochodzi z prasłowiańskiego *pes, a dalej z praindoeuropejskiego *ḱwṓn („pies”). To korzeń wspólny dla łacińskiego „canis”, greckiego „kyon”, angielskiego „hound” (przez germańskie) i rosyjского „pes”.
Inne możliwe pochodzenia (dla angielskiego „dog”)
- Z praindoeuropejskiego korzenia *ḱwōn-, oznaczającego „pies”. Ten korzeń jest też źródłem łacińskiego „canis”.
- Z staronorskiego „dōgr”, oznaczającego „dzień”, być dlatego, że psy kojarzone były z słońcem i ochroną przed złymi duchami.
- Z starofrancuskiego „dogue”, oznaczającego „mastif”, odbijającego siłę rasy i rolę psa strażniczego.
Ostatecznie dokładne pochodzenie angielskiego słowa „dog” nie jest znane z pewnością. Jednak od wieków jest powszechnym terminem na psa w języku angielskim.