Termin „brakujące ogniwo” często opisuje hipotetyczną formę przejściową między dwiema grupami organizmów. We współczesnej biologii ewolucyjnej naukowcy nie szukają jednego brakującego ogniwa. Zamiast tego badają serię skamieniełości przejściowych, które ukazują, jak różne grupy są ze sobą powiązane przez stopniowe zmiany przez miliony lat.
Archaeopteryx
Żył około 150 mln lat temu. Miał cechy dinozaurów (długi grzbietowy kość, zęby) i ptaków (pióra, skrzydła). Uważany za formę przejściową między dinozaurami nietawicowymi a nowoczesnymi ptakami.
Tiktaalik Roseae
Ryba z 375 mln lat temu z łusekami i skrzeli, ale też silnymi płetwami piersiowymi z kośćmi nadgarstka, pozwalającymi podtrzymywać się w płytkiej wodzie i na lądzie. Tiktaalik ilustruje przejście od ryb do wczesnych płazów.
Mesonyx
Wyginięte ssaki mięsożerne z ok. 55 mln lat temu. Miało czaszkę i zęby podobne do psa, ale pazury przypominające kopyta. Rzuca światło na relacje ewolucyjne między drapieżnymi a parzystokopytnymi.
Ewolucja wielorybów
Skamieniełości takie jak Pakicetus, Ambulocetus, Remingtonocetus, Basilosaurus dokumentują stopniową przemianę ssaków lądowych w w pełni wodne wieloryby – zmiany w budowie kończyn, sylwetce i adaptacjach słuchu.
Razem te odkrycia pokazują, że ewolucja postępuje przez wiele małych kroków, zostawiając bogatą dokumentację skamieniałości, a nie jedno „brakujące ogniwo”.