Nie jest sprawiedliwe mówić, że pomerańczyki są „złe” – to sugeruje celową złośliwość. Lepiej opisać ich temperament i postrzeganie.
Rozbiór:
- Pomerańczyki mogą gryźć i szczekać. Często wynika z małego rozmiaru i terytorialności – chcą chronić siebie/właściciela. To interpretowane jako „złość”, a to zazwyczaj brak treningu i socjalizacji.
- Pomerańczyki są przytulne i zabawne z rodziną. Tworzą silne więzi, lubią bliskość ludzi.
- Pomerańczyki bywają niezależne i uparte. To może wydawać się „ze złości”, to po prostu ich natura.
W skali 1–10 (1 najmniej „zły”, 10 najbardziej) pomerańczyki wpadłyby w 2–5.
Każdy pies to osobność. Niektórzy pomerańczyki bardziej skłonni do pewnych zachowań. Dobrze wyszkolony i zsocjalizowany pomerańczyk to miły, zabawny towarzysz.