Nie da się jednoznacznie powiedzieć, który wielki kot jest „najbardziej udany”, bo sukces można mierzyć na wiele sposobów.
Czynniki do rozważenia
Liczebność populacji: Lwy mają stosunkowo dużą populację.
Zasięg geograficzny: Tygrysy mają najszerszy zasięg.
Przystosowawczość: Gepardy są szybkie i przystosowane do równin, ale tracą siedlisko.
Zdolności polowania: Leopardy to przystosowawcze drapieżniki w różnych środowiskach.
Historia ewolucyjna: Lwy istnieją od milionów lat i przetrwały wiele zmian.
Różne perspektywy
Ochrona: Najbardziej udany może być ten z największą, stabilną populacją – możliwie lwy lub leopardy.
Ewolucyjna: Ten z najdłuższą historią lub największą przystosowawczością – możliwie lwy, leopardy, jaguar.
Kulturowa: Ten z największym wpływem na kulturę ludzką – możliwie lew.
Wniosek: Nie ma jednego „najbardziej udanego” wielkiego kota. Każdy gatunek ma unikalne mocne i słabe strony i osiągnął różne poziomy sukcesu w zależności od miary.