Przetrwanie w Epocene Lodowcowej
Mamuty wełniste miały grube sierści z jednego prostego powodu: by przetrwać w zimnych, surowych środowiskach. Ewoluowały w epoce pleistocenu (epoka lodowcowa) – czasach lodowców, ekstremalnych mrozów i surowych zim.
Naturalna izolacja
Gęsta sierść działa jak naturalny izolator, uwięzając warstwę ciepłego powietrza przy ciele. Mamuty miały dwie warstwy: długie, sztywne włosy zewnętrzne (ochrona przed wiatrem/śniegiem) i gęsty, miękki podwłos (ciepło).
Dodatkowe adaptacje
Oprócz sierści posiadały grubą warstwę tłuszczu podskórnego – kolejną barierę termiczną. Razem te cechy pozwalały im kwitnąć w lodowatych krajobrazach.