Nie ma jednego najlepszego rozwiązania, ale najlepiej działa kompleksowa strategia. Powinna zawierać: programy TNR (łapanie–kastracja–wypuszczanie), adopcje i domy tymczasowe, edukację i dojścia, partnerstwa publiczno-prywatne oraz eutantanazję ograniczona do ostateczności dla kotów agresywnych lub niebezpiecznych.
Hrabstwo Tehama powinno współpracować z Ośrodkiem Opieki nad Zwierzętami i lokalnymi ratunkami, oszacować populację kotów dziczych, opracować plan dopasowany do potrzeb, zapewnić finansowanie i przeprowadzić kampanie edukacyjne promujące odpowiedzialną posiadłość.
Wieloaspektowe podejście pozwala humanitarnie zarządzać populacją, chroniąc jednocześnie koty i społeczność.