Tygrysy syberyjskie (amurskie) to największe koty dzike. Dorosłe osobniki osiągają 4 m długości i do 320 kg wagi. Żyją 10–15 lat w naturze. Te potężne zwierzęta mają rozległe siedlisko, choć coraz bardziej zagrożone polowaniem i osiedleniem ludzkim.
Siedlisko naturalne
Tygrysy syberyjskie żyją głównie w brzozowych lasach Rosji, ale występują też w Chinach i Korei Północnej. Zasięg ciągnie się od Syberii do lasów basenu Amur. Według National Geographic, w 2010 r. w naturze żyło 400–500 tygrysów syberyjskich. Choć klimat jest chłodniejszy, lasy Rosji dają ochronę – są bardziej odległe, mniej ludzi, więcej ofiar.
Ochrona potomstwa
Samice chronią młode, gdy samce polują. Matki odstawiają młode w 2–4 miesiące, ale chronią je przed drapieżnikami i samcami tygrysami przez kolejne 2 lata. Młode uczą się polować w 16. miesiącu, a w wieku 2–3 lat opuszczają rodziców i zakładają własne terytoria.
Drapieżniki w ich siedlisku
Głównym drapieżnikiem tygrysa syberyjskiego jest człowiek. Ogólne populacje tygrysów (w tym inne podgatunki i niewola) spadły z setek tysięcy do ok. 5–7 tys. z powodu niszczenia lasów i polowań. Realnym zagrożeniem jest bractwo, choć jego nasilenie spadło.
Ofiary w siedlisku
Tygrysy syberyjskie polują na ryje, ryby, ptaki, króliki, łośnie, jelenie, niedźwiedzie, łoś, zajce, bydło, kozły, świnie i małe zwierzęta. Główne pożywienie to antylopy, gryzoны i bizony. Przemieszczają się na wiele kilometrów w poszukiwaniu ofiary. Ataki na ludzi są rzadkie – zazwyczaj z powodu choroby, braku pożywienia lub ingerencji w teren tygrysa.
Ochrona gatunku zagrożonego
Tygrys syberyjski to gatunek krytycznie zagrożony. Oprócz bractwa i niszczenia lasów, poluje się na nie dla futra i części ciała. Medycyna chińska używa kości i innych części do celów leczniczych. Według „Explore the Wild”, w 1991 r. zabito szacunkowo 1/3 populacji dla tego celu. Od 1993 r. zakazano użytkowania kości tygrysa w medycynie. Animal Welfare Institute informuje o silnych działaniach ochronnych dla tygrysa syberyjskiego i jego siedliska.