Pająki wodne Alabamy

Alabama jest domem dla niektórych dziwnych owadów, takich jak dwa gatunki z rodzaju Dolomedes pająków. Częściej znane jako pająki wędkarze lub pająki wodne, sześciokropkowy i ciemny pająk wędkarz są oboma półwodnymi pająkami i mogą chodzić po powierzchni wody. Jeśli są zestraszone, mogą rzeczywiście nurkować pod powierzchnię, używając tlenu uwięzionego we włoskach na nogach, by zostać pod wodą nawet do 45 minut.

Opis

Oba gatunki pająków wędkarzy są dość duże i dorastają do 5-7,5 cm długości, średnio. W obu gatunkach samice mają tendencję do osiągania największych rozmiarów. Sześciokropkowy pająk wędkarz jest szarobrązowy lub jasnobrązowy z jaśniejszymi plamami na brzuchu. Gatunek ten najbardziej rozpoznawalny jest z sześciu czarnych kropek na dołku brzucha. Ciemny pająk wędkarz ma plamiste szaro-ciemnobrązowe ciało z charakterystycznymi wzorami w kształcie litery W na brzuchu.

Siedlisko i zasięg

Oprócz tego, że oba występują w Alabamie, dwa gatunki występują wzdłuż wybrzeża wschodniego od Nowej Anglii do Florydy, i na zachód aż do Teksasu i Dakoty. Preferowanym siedliskiem obu pająków są okolice wód takich jak jeziora. Mogą być znalezione żyjące w roślinności jeziornej lub obiektach sztucznych blisko wody, takich jak molo do łodzi.

Polowanie i dieta

W przeciwieństwie do wielu pająków, które tką sieci, by złapać ofiarę, pająki wodne używają fal powierzchniowych do wykrywania ofiary. Pająki wykrywają fale wywołane przez przedmioty ofiary na lub tuż pod powierzchni wody, tak jak inne pająki używają nici sieci. Precyzyjnie celują w źródło zaburzenia i nurkują, by złapać ofiarę, która może być owadami wodnymi, korbaczkami, larwami lub małymi rybami. Pająki muszą działać szybko, by złapać pożywienie, bo woda, w przeciwieństwie do sieci, nie trzyma ofiary w miejscu.

Cykl życia

Pająki obu gatunków żyją samotne życie, spotykając się tylko do parowania, co może być śmiertelne dla samców. Jeśli są głodne, albo nie rozumieją intencji samca, samica zabije i zje samca zanim dojdzie do parowania. Jeśli do parowania dojdzie, samica tkie jedwabny workocik, który może pomieścić ponad 1000 jaj. Nosi workocik w szczękach aż tuż przed wylęgiem. Gdy wylęg jest bliski, samica przyczepia workocik do schronionej roślinności i strzeże go, aż młode wyklują. Opieka trwa, aż noworodkowe pająki są gotowe, by ruszyć samodzielnie, zazwyczaj po tygodniu.