Wiewiórki szare to małe zwierzęta leśne występujące w całej Kanadzie i USA. Zazwyczaj w dwóch kolorystykach: szarej i czarnej – obie to wiewiórki szare. W naturze gromadzą orzechy, nasiona i inne pożywienie na zimę. Choć dorosłe wiewiórki rzadko są zwierzętami domowymi, czasem trzeba opiekować się osieroconymi szczeniakami do momentu wypuszczenia na wolność.
Potrzebne narzędzia
- Poduszka grzewcza
- Płyn do nawadniania (rehydratujący)
- Pipeta/okuliczka
- Mleko szczeniaka (puppy milk)
- Małe pudełko
- Przenośnik dla zwierząt
- Duża klatka
Instrukcje krok po kroku
Ogrzej szczeniaka. Rękami lub poduszką grzewczą na niskim. Osierocone wiewiórki są bardzo zimne – natychmiastowe ogrzanie konieczne.
Nawadniaj. Podawaj płyn do nawadniania (np. Pedialyte – bezsmakowy). Osierocone szczeniaki silnie odwodnione – nigdy nie mleka od razu (nie strawią). Podgrzej do temp. pokojowej, dawkuj pipetą kontrolując przepływ. Co 30 min przez pierwsze karmienia.
Stymuluj po karmieniu. Delikatnie gładź. Przy pojedynczym szczeniaku ważne: baw się i manipuluj, by stymulować. Tylko jedna osoba ma kontakt, by wiewiórka zachowała strach przed ludźmi przy wypuszczeniu.
Odzwyczaj od płynu nawadniającego. Mieszaj stopniowo z mleczkiem szczeniaka (odpowiednim też dla wiewiórek). Start: 3:1 (płyn:mleko). Stopniowo zwiększaj mleko przy kolejnych karmieniach, aż czyste mleko.
Dawkuj według wagi ciała. 20 g – 1 ml (1 cc), 40 g – 2 ml, 80 g – 3 ml. Przy 200–400 g – 14 ml na karmienie. Ze wzrostem zmniejszaj częstotliwość.
Dostosuj miejsce życia do wieku. Na początku: małe pudełko z otworami i poduszką. Ok. 5 tyg.: mały przenośnik (więcej miejsca). Ok. 8 tyg.: duża klatka – przygotowanie do wypuszczenia.