Karmienie burunduka (tamiasa) – satysfakcja, czy to zwierzak domowy, czy dziky odwiedzający dom. Dieta podobna do chomika: suche pokarmy, owoce, warzywa. Burunduki – naturalni zgrabiacze (zapas w policzkach), ale przejedzenie = zagrożenie zdrowia.
Potrzebne rzeczy
- Orzechy
- Nasiona
- Ziarna
- Owoce
- Pedialyte (elektrolity)
- Esbilac (mleko szczeniaka)
- Strzykawka 1 ml
Instrukcja
Krok 1: Dobór pokarmu
Lubią: orzechy, nasiona, ziarna, owoce, warzywa. Słonecznik i orzeszki ziemne – wysokie kalorycznie, ogranicz (przejedzenie, choroba). Zdrowe: winogrona, kawałki jabłek, awokado, orzeszki piniowe, orzechy włoskie, migdały, owies, sucha rozyna.
Krok 2: Karmienie zwierzaka domowego
Miska w klatce. Burunduk je z miski, zapasuje w policzkach. Lubi zakopywać – warstwa materią na dnie. Naprzemiennie: owoce, orzechy, nasiona.
Krok 3: Oswojenie dzika
Powoli zostawiaj pokarm, zbliżaj się. Dzik burundek ucieka przy nagłym ruchu. Start: garść nasion/orzechów w miejscu jego występowania, odstaw daleko. Gdy zje – poczekaj parę godzin, zbliż się o kilka kroków. Powtarzaj przez dni, aż weźmie z dłoni. Zaufanie rośnie.
Krok 4: Karmienie sieroty (szczeniaka)
1. dzień: nawadnianie Pedialyte co 2h. Potem: Esbilac (mleko szczeniaka). Obie formy: trzymaj w ręczniku, przykryj oczy, ssanie ze strzykawki 1 ml. Dawka zależna od wieku: 1–2 tyg. – 1–2 ml co 3h. 3–4 tyg. – 3–4 ml + kawałki owoców co 4h.