Lamantyny – giganty oceanu i ich sen
Lamantyny to łagodne giganty oceanu, schetne ssaki, które w przeszłości mylono z syrenami przez zmylonych żeglarzy. Mimo piersiastych ciał i pyszczków z wąsami, lamantyny noszą łacińską nazwę "sirenia" – syrena. Roślinożercy, często odpoczywają tuż pod powierzchnią, na granicy widzenia żeglarzy patrzący w wodę. Może samotni żeglarze, daleko od domu, nie widzący kobiety od miesięcy lat, pomylili śpiące postacie z kobietą.
Historia naturalna
Lamantyny – duże, szare ssaki wodne, najbliżsi krewnicy: słonie i damsy (małe ssaki wielkości gophra). Pochodzą od chodzącego po dnie, roślinożernego ssaka. Ponieważ duże – większość czasu odpoczywają i jedzą, płynąc tuż pod powierzchnią, bo muszą wychodzić na powietrze co 3–5 min. Gdy w pełni odpoczywają – potrafią zostać pod wodą do 20 min. Dlatego nie śpią długimi okresami, tylko robią wiele "drzemek" w ciągu dnia.
Siedlisko i lokalizacja
Choć krwiożerne, muszą zostać w cieplej wodzie. Zazwyczaj w wodach przybrzeżnych tropików. Latem antylskie lamantyny (West Indian) aż do Massachusets, częściej Georgia, Alabama, Karolina Południowa. Częste przy Florydzie. Gdy zanurzone i spoczywają – tuż pod powierzchnią lub na dnie.
Dieta
Wegetarianie – morskie trawy, rośliny pływające, inne rośliny wodne. Jedzą 10–15% masy ciała roślinności dziennie. Wolne – 5–8 km/h, krótkie sprinty do 32 km/h.
Drapieżnicy
Brak naturalnych drapieżników. Rzadko stare/słabe zjedzone przez aligatora/rzeka. Największe zagrożenie: utrata siedliska, ścierane przez śruby motorówek, których kierowcy nie widzą śpiących gigantów tuż pod powierzchnią. Też topienie w liniach wędkarskich przy zanurzeniu – uniemożliwiają wylot na powietrze.
Ochrona
Dziś lamantyny uznane za zagrożone, chronione: Endangered Species Act 1973, Marine Mammal Protection Act 1972. West Indian Manatees USA – Florida Manatee Sanctuary Act 1978. Kierowcy blisko brzegu – wolno, by nie trafiać drzemących lamantynów odpoczywających i jedzących blisko brzegu, gdzie roślinność obfita i woda ciepła.