Jerboa długouchi – pustynny gryzoń z ogromnymi uszami
Jerboa długouchi (Euchoreutes naso) – mały gryzoń z pustyni Chin i Mongolii. Przypomina polną mysz, ale: ogromne uszy i długie tylne nogi do skakania. Rodzina Dipodidae – też brzozy i skaczące myszy. Nocny, mały, izolowane siedlisko – mało znane o nawykach.
Nawyki żywieniowe
Nocne – żerują nocą, spoczywają w dzień w podziemnych korytarzach w pustyni.
Rośliny
Choć dieta to głównie owady, myśli się, że je rośliny pustynne i nasiona. Inne gatunki jerboa to głównie roślinożercy, ale jerboa długouchi – tylko częściowo roślinny.
Owady
Główny pokarm: bezkręgowce pustynne i owady, zwłaszcza latające: chrząszcze, koniki polne, mrówki.
Polowanie
Używają wielkich uszu by słuchać latających nocą owadów. Gdy zlokalizują – skaczą długimi nogami, szybko łapiąc ofiarę.
Woda
Jerboa długouchi, jak większość jerboa, zazwyczaj nie pije wody. Wilgoć z roślin i owadów, które jedzą.