Pająk domowy wielki
Ten pająk należy do rodzaju Tegenaria i jest bliskim krewnym pająka domowego pospolitego oraz pająka hobo, które również występują na Pacyficznym Północy Zachodzie. Łatwo go rozpoznać dzięki dużym rozmiarom. Samice mogą osiągnąć 1,8 cm długości ciała z rozpiętością nóg ok. 4,3 cm, choć niektóre egzemplarze miały rozpiętość nawet 7,5–10 cm. Te pająki mają owłosione, bardzo cienkie nogi z małym brzochem. Występują w odcieniach brązu, brudnego czerwieni i żółci. Wyglądają podobnie do pająka domowego pospolitego, a tylko badanie mikroskopowe zazwyczaj pozwala je odróżnić. Pająk domowy wielki tkacz płaską, chaotyczną sieć z lejkiem na jednym końcu, w którym chowa się, by zaatakować ofiarę. Samce wędrują w poszukiwaniu partnerów pod koniec lata i na początku jesieni. Lubią budować sieci w rogach, na strychach i innych rzadko zakłócanych miejscach. Są dość jadowite, ale tylko dla swojej ofiary. Nie są znani z kąsania ludzi.
Pająk hobo
Ten pająk uważany jest za „istotny medycznie” ze względu na swoje działania na ofiary, w tym martwicę tkanek wynikającą z guzów i pęcherzy po uкусieniu. Pająki hobo wstrzykują jad tylko w około połowie uкусień. Ten pająk również tkacze sieć lejkowatą, podobną do pająka domowego wielkiego. Pająki hobo nie są łatwe do identyfikacji na oko, bo wiele innych gatunków wygląda podobnie. Samice są nieco większe od samców, zaledwie 0,8 cm długości. Samce mają wyrostki przypominające krótkie nogi wokół paszczy. Pająki mają długie nogi, są szybkie i w odcieniach brązu, bez pasm na nogach. Lubią żyć w szparach i pęknięciach, które mogą utrzymać ich sieci lejkowate.
Pająk domowy pospolity
Pospolity pająk domowy jest mały i gładki (0,6 cm długości ciała z rozpiętością nóg 2,5 cm), z zaokrąglonym, prawie kularnym brzochem i paskowatymi brązowymi nogami. Jego brzuch ma wirowaty wzór brązowo-biały. Tworzy gęstą, uwikłaną sieć i spędza całe życie w sieci. Ze względu na względny rozmiar brzucha, nie porusza się łatwo po ziemi. Samica składa owalne kokony z jajami, pomieszczające do 500 jaj. Młodzie pająki szybko rozprzestrzeniają się po pojedynczej nitce sieci, choć wiele z nich zjada pobliskie pająki. Żyją między luźnymi ścianami, za otwartymi drzwiami i w oknach strychowych. Nie są agresywne i kąsają tylko w samoobronie. Uкусienie boli nie mocniej niż uкус pszczoly, a jeśli wstrzyknięty jest jad, może wystąpić obrzęk. Niektórzy ludzie są uczuleni i mają silniejsze objawy; jednak uwaga medyczna nie jest konieczna, a osobom uкусionym zaleca się odpoczynek.