Wczesne stadia
Wczesne stadia wścieklizny, zachowanie szopla może nie być zmienione wcale. Oprócz testu krwi lub śliny, będziesz niezdolny odróżnić wściekłego szopla od jego zdrowych rówieśników. Mimo że szopel jest mniej skłonny do ataku lub angażowania w erratyczne zachowanie, bezobjawowy charakter tego stadium czyni go podstępnie niebezpiecznym. Nawet jeśli nie możesz powiedzieć, że ma wściekliznę, szopel wciąż jest zdolny zarażać inne zwierzęta.
Stupor
Gdy choroba się rozwija, wścieklizna może doprowadzić szopla do zachowania w jednym z dwóch skrajnych. Pierwsze z tych skrajnych to stupor. Szopel staje się pozornie zdepresyjony, niechętny do ruchu lub interakcji ze swoim środowiskiem. Traci strach przed ludźmi i innymi zwierzętami, choć jeśli sprowokowany, nadal może zaatakować. Mimo że szopla są nocne, może zostać na zewnątrz w ciągu dnia.
Agresja
Alternatywnie, szopel może stać się wysoce agresywny. Mimo że szopla zazwyczaj chronią siebie i swoje młode, nie są z natury agresywne wobec większych zwierząt, takich jak psy i ludzie. Gdy wściekłe, mogą atakować cokolwiek, co przyciągnie ich uwagę. Tak jak szopla cierpiące na wściekły stupor, mogą też wędrować na zewnątrz w ciągu dnia.
Sztywne, naturalne ruchy
W swoich końcowych stadiach, szopel porusza się z nie naturalnym chodem, jak marionetka kontrolowana przez niesprawnego kukiełkarza. Jego wyrazy twarzy również stają się nieregularne i skurczowe, choć ludzie nieznajomi z szoplami mogą być niezdolni rozróżnić wściekłe wyrazy twarzy od naturalnych.