Identyfikacja pająków w Oregon – proste rozróżnienie
Rozróżnianie pająków bywa mylące, zwłaszcza gdy myślisz o uniknięciu ugryzienia. W wschodniej Oregon sprawa prosta: tylko 2 gatunki trujące – Pająk hobo (Eratigena agrestis) i Czarna wdowa (Latrodectus hesperus). Oto jak odróżnić je od wielu bezpiecznych podobników.
Potrzebne
- Lupa
- Notatnik
- Ołówek/długopis
- Przewodnik terenowy (opcjonalnie)
Krok 1: Rozmiar i ksztalt
Pająki Oregon: od gumki do ołówka po prawie płytkę CD. Czarne wdowy – małe, bulwiaste brzuchy, kompaktowe. Hobo – do 1,3 cm szerokości, nogi rozłożone szeroko. Domowe i olbrzymie pająki domowe bywają mylone z hobo – subtelne różnice.
Krok 2: Kolor i znaki
Brąz – powszechny, mylący. Każdy gatunek inne znaki. Samice czarnej wdowy: czerwony klepsydra na czarnym brzuchu (czasem biały/pomarańczowy). Samce: pasmo żółte/brązowe po grzbiecie z białymi/żółtymi paskami. Hobo: BRAK pierścieni na nogach (jak u domowych). Zamiast tego: znaki chevron (V) na brzuchu. Pająki wilcze: szare/brązowe, pasmiste wzory na grzbiecie (Union Jack).
Krok 3: Pajęczyna
Nie wszystkie pająki tkaą. Hobo: lejkowate, przy meblach ogrodowych/obiektach blisko gruntu. Domowe też – ale skaczący pająk (jumping spider) nie tkaje – skacze na ofiarę (charakterystyczne gwałtowne skoki). Pająk wilczy – bez pajęczyny, poluje.
Krok 4: Oczy pod lupą
Rzędy oczu: 2 rzędy po 4 = NIETRUJĄCY. Wilcze, skaczące, hobo: nierówny układ 4-2-2 na 3 rzędach. Jeśli zobaczysz spód: u hobo cefalotoraks – jasne centrum, ciemne pasma przy nogach. U domowych/olbrzymich – małe kółka.