Silne nogi i skrzydła
W przeciwieństwie do innych ptaków dostosowanych do lotu, dodo miał stosunkowo krótkie i słabe skrzydła, co mogło być adaptacją do biegania i skakania po ziemi. Ich silne nogi pozwalały im osiągać dość wysokie prędkości i pokonywać spore dystanse.
Duże, zaokrąglone skrzydła
Mimo niemożności ciągłego latania, skrzydła dodo były duże, zaokrąglone i mięśniaste. Prawdopodobnie służyły do zachowania równowagi, pomagając ptakowi w stabilizacji podczas biegania lub poruszania się gęstą roślinnością.
Zredukowane pióra lotowe
Dodo posiadało zredukowane lub zmodyfikowane pióra lotowe w porównaniu do ptaków latających. Cechy te wskazują na stopniową adaptację do trybu życia naziemnego.
Ciężkie ciało
Dodo miało duże i ciężkie ciało, co utrudniało mu latanie. Jego budowa ciała była dobrze dostosowana do wytrzymałego chodzenia, stabilności na ziemi i obrony przed potencjalnymi drapieżnikami.
Potężny dziób
Dodo miało duży i mocny dziób, potencjalnie dostosowany do poszukiwania i wykopywania pożywienia. Sugeruje się, że używali dziobów do wykopywania korzeni, owoców i owadów z posadzki lasu.
Ostry węch
W przeciwieństwie do wielu innych ptaków o słabym węchu, dodo posiadało dobrze rozwinięty płat węchowy i nostry umieszczone na końcu dzioba, podobnie jak papugi. Ta adaptacja mogła pomagać w lokalizowaniu źródeł pożywienia i unikaniu niebezpieczeństw w ich siedlisku.