Otwór sercowy odgrywa kluczową rolę w krwiobie płodowej, pozwalając nakrwioną krew omijać płucne płoda i rozprowadzać ją do ciała:
- Przełączenie tlenowe: przed narodzinami płuca płoda nie funkcjonują. Wymiana gazowa odbywa się przez łożysko, a nakrwiona krew wraca żyłą pępowinową. Otwór sercowy działa jako szunt, pozwalając większości nakrwionej krwi pominąć płuca i wejść do krwiobu ogólnego.
- Regulacja ciśnienia: pomaga utrzymać ciśnienie krwi u płoda. Ciśnienie w tętnicach płucnych płoda jest zazwyczaj niższe niż w krwiobie ogólnym. Przepływ krwi prosto z przedsionka prawego do lewego pomaga utrzymać wyższe ciśnienie systemowe niezbędne do napowietrzania narządów płoda.
- Mieszanie się krwi odtlenionej: niewielka ilość krwi odtlenionej z górnej żylicy głównej miesza się z krewią nakrwioną w przedsionku prawym. Ponieważ większość krwi nakrwionej przechodzi przez otwór sercowy, ogólne nasycenie tlenem krwi pompowanej do ciała płoda pozostaje wysokie.
Po narodzinach, gdy płuca zaczynają działać, otwór sercowy stopniowo się zamyka, a krwiobieg płucny przejmuje rolę nakrwiania krwi.