Dodo (Raphus cucullatus) to duży, nielotny ptak rodzimy na Mauricji w Oceanie Indyjskim.
Rozmiar
Mierzył ok. 1 m wysokości i ważył 15–23 kg. Miał dużą zaokrągloną głowę i dziób, a pióra brązowe, szare i białe.
Dieta
Dodo było przede wszystkim owocojadnym, jadło upadłe owoce, w tym z drzewa tambalacoque.
Siedlisko i zachowanie
Żył w gęstych lasach i regionach przybrzeżnych, prawdopodobnie w małych stadach. Jako ptak nielotny poruszał się powoli pieszo.
Rozmnażanie i gniazdowanie
Dodo prawdopodobnie rozmnażało się przez cały rok, z szczytem w sierpniu–listopadzie. Gniazda rozkładało na ziemi z liści i gałązek, składając pojedyncze jajo inkubowane przez obojga rodziców przez ok. 50–55 dni.
Wyginięcie
Działalność ludzka spowodowała wyginiecie dodo. Żeglarze przybyli w XVI w. i wprowadzili drapieżniki: psy, świnie, koty i szczury, które zgładziły jaja, pisklęta i dorosłe osobniki. Ludzie też polowali na nie dla mięsa. Ostatni zapisany widok to 1662 r., a gatunek zniknął pod koniec XVII w.
Dodo pozostaje ikonicznym przykładem wyginiecia wywołanego przez człowieka i ważnością ochrony przyrody.