Lisy, dziki króliki, jeżowce i inne ssaki są narażone na ropę – drażniącą chorobę skóry trwającą 7–21 dni (National Fox Welfare Society). Najczęstsze u lisów: ropa szarcoptowa i notoedryczna. Wywoływane mikroskopijnymi roztoczami (październikowcami). Rozpoznawalne na oko: łysiny, fałszywy zapach, mokre lub chrupkie naloty na skórze. Lis nienasycenie się drapie, wygląda na osłabionego, odwodnionego (Michigan DNR).
Potrzebne
- Książka telefoniczna / internet (numery do inspekcji ochrony zwierząt, grup ratunkowych)
- Rękawice ochronne, fartuch
- Karma psia mięsna
- Lek przeciwapasożytniczy o szerokim spektrumie (doustny)
- Leki przeciwapasożytnicze miejscowe (szampon, maści)
- Strzykawa z dużym otworem (do podawania doustnego)
Procedura
- Dziki lis z podejrzeniem ropy: Zadzwoń do inspekcji ochrony zwierząt / grupy ratunkowej – niech zajmą się leczeniem.
- Przygotuj przynętę: Mięsna karma psia + dawka doustna leku przeciwapasożytniczego.
- Podawanie: W misce przed lisem – zapach zachęci do jedzenia. Jeśli nie – strzykawka, małe porcje, by lis мог przełykać. Daj profesjonaliście w rękawicach/fartuchu trzymać lisa.
- Lis z zoo / schroniska (udomowiony): Leki miejscowe (na skórę) + kąpiele w szamponie przeciwapasożytniczym.
- Kontrola: Weterynarz robi skrobieńkę skóry co 2 tyg. Po dwóch wynikach negatywnych – lis może wrócić do środowiska.
- Eutanazja: Jeśli ropa jest nieuleczalna ze względu na zaawansowanie. Zamroź trup, by zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu ropy.